woensdag, februari 18, 2004

BLOGGEN

Een modieus weblogje maar doen ? Meneer van der Hoek? Voor de nodige verfrissing van uw website ? Want een ieder die u komt vereren met een bezoek aan uw site moet u wel ietsje meer bieden dan wat u zo'n beetje bij elkaar geverfd hebt hoor ! Kom, kom, meneertje, wel een beetje met uw tijd meegaan hoor ! En alleen dat geverf, u moet ook maar eens een beetje gaan uitleggen aan de mensen wat dat nou allemaal inhoudt, dat werk van u. Soms hangt u zo maar ergens een werk op en dan rent u hard weg. Dat kan de bedoeling toch niet zijn ! Nou wil het geval dat ik hier voor u de allerlaatste weblog heb en u heeft geluk hoor meneer van der Hoek !! U bent een bofkont, want u kunt m ook nog eens meteen gaan gebruiken al hebben wij er alleen maar de finse Bruksanvisnung bij. Dus misschien wil het niet meteen allemaal gelijk lukken, maar u moet maar gewoon blijven proberen. Try and error, daar leert u het meeste van hoor ! Nou veel succes met uw BLOG hoor ! Ik hou u in de gaten !

Nou zo ging het dus allemaal niet hoor, zoals boven, maar mijn vriend Hurby is mijn internetgoeroe en hij heeft gisteravond voor mij deze weblog op mijn site gehangen. Op zijn MacG5, waar je echt voor zit te kwijlen, zo'n mooi apparaat als dat is. Groen en geel van jaloezie zit ik naast hem te kijken hoe hij onnavolgbaar die computer zit te temmen. En dat is nog niet alles. Die lui die kunnen koken !!! De subtiele pepertjes van die idioot lekker Thaise schotels, die ze in elkaar draaien, dansen nog zo'n beetje over je huig en dwars door je giechel en als Francis je dan op haar bekende hele lieve manier vraagt of je ook nog een heel lekker ijsje toe wil wordt het echt ouwerwets. Dan wordt ik helemaal week.

Hurby is eind november vorig jaar met gillende spoed opgenomen in het ziekenhuis nadat zijn aorta dwars door midden was gescheurd. Heel veel mensen overleven dit niet, maar deze bolus dus gewoon wel.

En op de terugweg naar huis werd ik overvallen door die vreemde, verre van onprettige emotie, een mengeling van een vleugje geluk, een licht miezerig motregentje, een bonkje melancholie, Miles Davis's Around Midnight en een heel begrijpend zachtjes kwispelend bruin pinchertje, staande op de achterbank van mijn VWbus ,belangstellend meekijkend naar mijn rijgedrag, en dan van die achtelijk natte oogjes. Mijn oogjes dan. Beetje suf zoiets, maar op een weblog kun je dit volgens mij met een gerust hart gewoon kwijt.

Nou, het begint de vormen van een koket RTL4 docudrama te krijgen, maar bij deze gaat ie de lucht in, Hurby !

ED


naar website ED VAN DER HOEK

Geen opmerkingen: