donderdag, februari 26, 2004



TESTING, TESTING.

Nou ‘t is gebeurd hoor ! Ik ben om ! Duhh ! Na mijn steunbroek, mijn waterdichte Asics crossschoenen (het enige nederlands woord met 3essen, volgens mij) en een zelfademend vochtregulerend (inmiddels te groot) Odlo windjack, mooi combinerend met mijn newline winteronderhemdje heb ik er nu ook één. State of the art, het neusje van de zalm, in een fantastische showcase met een ritsje. Een hartslagmeter !!

Na veel rondvragen vooraf over welke de beste was mork ik dat er twee kampen waren. Een kamp met een vrij genuanceerd ietwat conservatief standpunt en dat is het kamp dat zegt: 'Een hartslagmeter, donder op, wat heb je nou aan zo’n kreng. Op je gevoel lopen en in de prullebak met dat ding. Ik heb al zes marathons gelopen en daar heb ik nooit gene ene meter bij nodig gehad. Vroeger had je die dingen ook niet ! ' En ik liep over van begrip.

En er is een kamp, dat er maar niet genoeg van kan krijgen om alles op te meten wat er maar los en vast zit. Tijden, gewichten, vetpercentages, Vgmax+, calorieen, H2O waarden, Cw waarden, snelheid, en als het effe kan GPS om te weten waar ze zijn.

Vaak mensen met een licht irritante neiging tot perfectionisme en tot die laatste groep vrees ik te behoren. Ik stond al zowat de godganse dag op de weegschaal in het kader van de wetenschap, en nou krijg ik die neiging ook met die hartslagmeter. Er zit een FITTEST op dat ding ! Op ieder gewenst moment van de dag kun je dan meten hoe fit je dan wel niet bent. Een minuut of drie, vier zo rustig mogelijk zitten of liggen en dan geeft het geval een getal en hoe hoger dat getal hoe fitter. Een verrijking van je leven zoiets.

Zelfs tijdens een etentje met mijn vrouw wilde ik haar best laten weten hoe fit ik wel niet was. En gelukkig is ze in dat opzicht al heel wat van me gewend, maar ze voegde er ook fijntjes aan toe, dat dit niet zo’n goede indruk maakt als je met iemand uit eten bent en dat ik dit soort testjes dan maar beter niet kon doen.

Ach het zal het nieuwtje wel zijn, maar inmiddels wil ik dolgraag aan de hand van mijn hartslag wel eens weten wat er allemaal gebeurt bij de diverse dagelijkse handelingen. Mijn ochtend-, middag- en avondwaarden. Bij het strijken en de was bleken, bij het stofzuigen, bij het boontjes doppen, bij het koken en ga zo maar door. Als dat geen geestelijke armoe is dan weet ik het niet meer. Ik vrees dat ik inmiddels als studycase voor psychologiestudenten kan fungeren.

Nou wil het geval dat er bij dat geval ook een mogelijkheid is om alle gemeten gegevens in de computer over te zetten en daarvoor heb je een simpel IR-sensortje nodig en de rest is kinderspel. USB plug and play zoals dat heet. Fluitend zou ik gaan beginnen aan de volgende fase van mijn hardloopbestaan. Want wat is dit een paradijsje voor de man die alles wil meten en weten, maar och, och, och, wat viel dat tegen. Rood aanlopend en stampend van woede heb ik het sensortje het raam uit gekieperd , geen USB voor XP. En toen wist ik ineens mijn volgende wens voor meet en weetland.

Een bloeddrukmetertje.


LINK NAAR KUNST VAN ED VAN DER HOEK

Geen opmerkingen: