maandag, april 26, 2004

10 KILOMETER OFWEL 49 MINUTEN EN 41 SECONDEN JE MOND HOUDEN.

Het gaat dus allemaal echt goed komen tussen mijn entraineur Egidius en mij, want vandaag hebben we zij aan zij de 10 kilometer van de van Buurenloop gedaan. Hij een tandje terug als een ietwat verlate paashaas en ik in een poging om nu eens onder de 50 minuten mijn beste seizoensprestatie neer te zetten juist een paar tandjes erbij. Een pee-er zit er namelijk voorlopig nog niet in, want deze dateert uit de tijd dat ik nog geen kale plek op mijn achterhoofd vertoonde en nog fris en fruitig was, maar mijn tweede jeugd lijkt er aan te komen.

Na het startschot word je meteen al op de eerste 100 meter vakkundig gecoacht met goedbedoelde adviezen en gaandeweg volgen de meldingen over tussentijden. De bedoeling is om iedere kilometer onder de 5.00 minuten te blijven en dat lukt in het begin best aardig. Iedere kilometer pakten we dan een paar seconden op dat schema. Die heb je in het tweede gedeelte wanneer het onvermijdelijke verval in zou moeten zetten dan hard nodig, vooral omdat er dan wat pesterige klimmetjes in zitten.

En een stijgende lijn is niet altijd fijn behalve als je van Gied gewoon rustig naar boven mag lopen om je daarna in de afzink volkomen uit de naad te lopen door je paslengte te verlengen. Daar hoef je dan zogezegd niets voor te doen. Ik sputter nog wat tegen dat ik niet zulke lange benen heb als hij, maar dan zegt hij streng maar rechtvaardig dat ik niet moet praten.

Met praten tijdens een wedstrijd verlies je namelijk 10 procent van je kracht. Met zingen onderweg wel 11 procent, zo hebben de geleerden berekend, en met mijn ietwat eigenwijzige inborst kost luisteren ook al heel veel kracht. Met pieken van soms wel 15 procent en als je die 36 procent dan in de eindtijd terugberekend zou ik eigenlijk vandaag zo rond de 32 minuten hebben moeten uitkomen, ware het niet dat ik ook vandaag de meest klassieke stomme idiote beginnersfout heb gemaakt die een serieuze zichzelf respecterende loper maar kan maken. Namelijk een losse veter. Reeds bij het inleidende praatje bij de beginnersgroepen word je er al vriendelijk doch dringend op gewezen, dat je altijd een dubbele knoop in je veter moet strikken, maar meneer van der Hoek stond toen natuurlijk weer net de ander kant op te kleppen of zo. Afijn, ben je net lekker een kilometer of drie op gang met een hele positieve split zoals ze dat in lopersjargon noemen en dan merk je heel geleidelijk dat je linkerschoen wat losser om je voet begint te voelen en even later hoor je dan dat onheilspellende getik van dat uiteinde van die veter op de weg. Tik, tik, tik, tik, steeds harder lijkt dat geluid te worden en van pure schrik begint je aura dan ook nog eens flink te lekken, want hier word je niet echt vrolijk van. En volgens zorgvuldige berekeningen kost dit akkefietje je ook nog eens zo’n dikke 10 procent van je kracht. Waardoor het krachtsverlies tijdens dit specifieke loopje totaal zo’n 46 procent heeft moeten bedragen.

Met andere woorden. Ik had vandaag dik onder het onlangs gevestigde clubrecord van Wim Padmos moeten lopen zonder die losse veter ! Gelukkig krijg ik daarvoor bij de Oranjeloop in Oudehoorn een nieuwe kans komende vrijdag. Dus als ik Wim Padmos was zou ik maar een beetje bij gaan trainen.

O, ja, Gied, bedankt !!


www.edart.nl

Geen opmerkingen: