zondag, mei 23, 2004


SPRINTJE

Ik zal er maar niet meer omheen draaien. Mijn hele leven staat slechts in het teken van één ding en dat is het voorblijven van mijn vrouw met hardlopen. Om dit ene cruciale doel te bereiken trek ik werkelijk alles uit de kast om haar te beletten sneller te worden dan ik. Ik lieg en bedrieg, knijp en dreig, train me het lazarus bovenal en probeer alle facetten van psychologische oorlogsvoering uit. Ik zorg bijvoorbeeld dat haar favouriete loopkleding zoek raakt, stop spelden in een voodoopoppetje met haar beeltenis en kook van alles dat zij niet lust en probeer haar zodanig te ontregelen dat haar elke lust tot snel hardlopen wordt ontnomen. Maar het lijkt een vergeefse strijd. Loederke begint op stoom te komen en mijn fragiele egootje kan dit maar heel erg slecht verwerken. In een vies venijnig sprintje aan het einde van de duurloop werd ik er voor het eerst sinds een behoorlijk tijdje gewoon overdwars uitgehold. Ik zag het te laat allemaal en lette even niet goed op en er liepen wat mensen in de weg natuurlijk, maar er zijn gelukkig getuigen die gezien hebben dat zij het was die de sprint inzette. En bovendien ken ik die blik maar al te goed. Zij heeft zich de gehele duurloop lopen sparen voor dit ultieme machtsvertoon.

Haar winst bij het bowlen afgelopen uitstapje had ik inmiddels al een beetje verwerkt. Ik heb het een plaatsje kunnen geven, maar deze voortekenen van een snel groeiende vorm en conditie baren me zorgen. Zij begint er lol in te krijgen en dan medelotgenoten, dan wordt het oppassen geblazen. Dan wordt ze nasty !

De film War of the Roses wel eens gezien ? Met Michael Douglas en Kathleen Turner. Dat is kinderspel vergeleken bij wat er zich bij ons thuis afspeelt. Ik klaag over zere tepels ten gevolge van een modieus schurend hardloopshirt en zij komt aan met secondenlijm. Hier schat, dat is nieuw, dat zijn vloeibare pleisters, van het Kruidvat. Nou mijn shirt krijg ik nu nog steeds niet uit ! Ik heb een poging gedaan aangifte te doen bij de politie, maar zij vonden mijn motivatie zeer dubieus. En dat is slechts maar een voorbeeld.

Hoe is ze te stoppen vraag ik me vertwijfeld af. Ik neig naar het oprichten van een platform voor verontruste hardlopende echtgenoten. Misschien kunnen we zo samen een vuist maken tegen te snelle vrouwen. Een praatgroep lijkt me het beste. Dan kunnen we samen fijn ervaringen uitwisselen en elkaar met raad en daad bijstaan, want ik heb zo’n vermoeden dat er veel verborgen leed is onder ons mannen.

Maar misschien is er nu een wapen in de strijd dat zijn weerga niet kent. Vanochtend tijdens het lopen had een van mijn vrienden het over een loop van vierenhalve kilometer. Ergens in het Westland en die gaat niet langs sloten, nee die gaan er dwars doorheen. Slootjespringen over 40 sloten varierend van een greppeltje tot een trekvaart met een breedte van 30 meter. Lekker baggeren. Met modder gooien is weliswaar een favouriete bezigheid van menig mevrouw, maar ze willen er niet vies van worden en juist daar moet ik mijn kans grijpen, want samen met andere lieve dames heeft ze zich over laten overhalen voor een polderloopje van 4,5 kilometer. De aard van deze loop hebben wij angstvallig verborgen voor haar gehouden.

Het moet ergens in september gaan gebeuren. Ik ga me in ieder geval in het geheim voorbereiden in de polder. Door de sloot aan de Heindijk en voor het serieuze werk maar een keer door het Spui. Met een corpulent lijf zak je namelijk niet zo snel weg in de modder, daarvan zijn er in de natuur legio voorbeelden te vinden. En met een behoorlijke snelheid kun je volgens mij ook een behoorlijk stuk over water lopen. Soms roept mijn vrouw me wel eens toe of ik denk dat ik Jezus ben of zo. Nou, dat zou me op die bewuste dag in september mooi van pas komen !


klik hier voor website


Geen opmerkingen: