maandag, april 17, 2006

IN HET ROOD

is this thing on ?



Rood is wel zo’n beetje de kleur van de laatste weken. Ik zat er een beetje in. Ik weet niet of het een modekleur is, maar ik was niet echt de enige geloof ik.

Ik ben nog een beetje ondersteboven van de film van gisteravond. Al zappend kwam ik plotsklaps terecht in The Passion of the Christ. De film was al eventjes aan de gang en de here Jezus zag er al niet helemaal fris meer uit. Bloederig rood vooral, maar toch eventjes om stil van te worden, indrukwekkend allemaal, en mijn zappgedrag was ineens beteugeld. Ademloos heb ik de lijdensweg op de bank uitgezeten, mezelf geruststellend, zoals een ouder een bang kind pleegt te kalmeren, met de gedachte dat het maar een film is. Je doet een poging de ratio volledig in te schakelen, maar het maakte mijn zieltje knap onrustig.

Ook iets in de richting van het vorig onderwerp was het lijden van al die lopers en loopsters in de Rotterdamse marathon, vorige week, een zelfgekozen kruistocht dwars door de havenstad. Met ’s middags de uitzendingen van tv rijnmond. Vanuit de luie stoel waren ze te volgen en het was geweldig om een aantal bekende gezichten op deze manier te zien lopen en vooral finishen ! Sommigen behoorlijk in het rood, maar ook opvallend frisse aankomsten en dat is ook de manier waarop ik zelf graag had willen finishen, maar ik ben er maar niet eens aan begonnen. Toch het gevoel te weinig te hebben getraind en ik was de laatste weken niet vooruit te branden. De duur ging nog wel, maar dat tempo, geen gang in te krijgen. De laatste weken teveel andere dingen aan mijn kop. Met name om onze financien weer op orde te krijgen. Want ook daar was een soort rood te bekennen waar je niet echt blij van wordt. Maar er zij licht aan het einde van de tunnel. Het valt niet mee allemaal in dit vak. Een kunstenaar moet lijden luidt een veelgehoord misverstand. Van mij hoeft het niet hoor !

O, ja, ik heb sinds kort rooie nieuwe hardloopschoenen, want asics is weer een beetje aan het stunten met de schoenkleuren. Mijn vertrouwde eagle trails speciaal voor corpulente en buitendegebaandepadenloopschoenen zijn tegenwoordig alleen nog maar verkrijgbaar in het knalrood. Ik weet dat het in de categorie non-informatie valt, maar ach ik heb zo hier en daar wat weblogjes aangeklikt en die gaan ook gewoon nergens over.

Rooie vingers had Netteke. Netteke is Netteke. Heel lief en voorkomend. Netteke is pas verhuisd en moest haar nieuwe rolgordijntjes ophangen. Vol goede moed en gewapend met een semi-automatisch Bosch-achtig boor-schroefmachine wilde Net net haar nieuwe gordijntjes aan de sponningen van haar huurstulpje gaan schroeven toen haar huisbaas binnenkwam. Nou mevrouwtje, dat kunt u maar beter met de hand doen, luidde het verdict, anders krijgen we beschadigingen en natuurlijk willen we geen lekkages, begrijpt u wel ?

Dat begreep Netteke best wel. Maar om die schroefjes nou allemaal met de hand in te gaan zitten draaien, dat was best wel wat lastig en ook ietwat tijdrovend. Het doet zelf een beetje zeer aan de vingers na een uurtje of anderhalf. Het is dan fijn dat vriendin Kim langs kwam en hier en daar wat vragen ging stellen. De eerste vraag die in haar op kwam was wat ze aan het doen was en de op dat antwoord gebaseerde vervolgvraag was waarom ze dan niet gewoon een schroevedraaier gebruikte.

www.edart.nl