dinsdag, april 23, 2013

188 Green T1


188 Green T1, originally uploaded by edartr.

Inmiddels een aardige verzameling volkswagenbusjes bij elkaar geschilderd. Ben er verre van klaar mee. Dit werk is voor de vrije verkoop en voor de komende tentoonstellingen. Morele dilemma's zijn altijd. Hoe lang kun je iets blijven maken. Zit er kracht in herhaling of moet je uit je comfort zone ? Het zijn vragen die me vaak bezig houden, maar ik voel nog iedere keer dat ik een werk heb afgemaakt een grote voldoening. En ik denk dat dat een belangrijk criterium is om dit soort werken te blijven maken. Bovendien begin het te voelen als verzamelen. Het voelt als een soort toeeigenen. Ik voel me op mijn best als ik iets seriematig kan presenteren, maar doordat ik juist heel veel in opdracht werk kom ik hier heel weinig aan toe.
Door de economische verslechtering is het nu voor het eerst dat ik geen volle agenda heb ten aanzien van die opdrachten en is het tijd om weer te werken aan het opbouwen van een collectie voor tentoonstellingen en evenementen en voor onze eigen galerie uiteraard. Te vaak heb ik daar mijn oude en minder verkoopbare werk moeten laten zien, dus het is ook wel weer een bevrijding om weer eens te focussen op vrij werk.

zaterdag, april 13, 2013

A t t e n t i o n P l e a s e


A t t e n t i o n P l e a s e , originally uploaded by edartr.

#123 in Explore

vrijdag, april 12, 2013

186 green spider men


186 green spidermenn, originally uploaded by edartr.

Er is een soort verschuiving gaande heb ik de indruk. Voor 2008 waren het in de galerie wereld toch gewoon vette jaren. Winsten op de beurs. Cashen en dan moet het toch weer uitgegeven worden en vaak kon er dan ook nog even een schilderijtje van de schilderijenboer af. En iedereen was heel erg blij.

Maar ja, na zonneschijn komt regen. Banken vielen om, Ice was not safe, beurzen kelderden en de ene na de andere galerie moest zijn deuren sluiten. Nou is het natuurlijk ook zo dat een kunstenaar moet lijden, jazeker, maar niet te lang natuurlijk.

Dus het was tijd om een list te verzinnen. Er werd me aangeraden om giclee prints te gaan maken. Genummerd en in oplages. Eerst via een amsterdamse galerie, die dat erg zag zitten, maar tegelijkertijd aan deze constructie zelf het meeste verdiende. All in the game natuurlijk, maar toch voelt dat niet allemaal even jofel.

Het was ook rond die tijd dat ik me wat meer ben gaan verdiepen in de manier waarop ik mijn eigen werk het beste vast kon leggen met het oog op de reproduceerbaarheid van mijn werken en dat resulteerde in de aankoop van een spiegelreflexcamera.

Goeie foto's vragen om goede printers. Met mijn laatste spaarcentjes heb ik toen een grootformaatprinter gekocht, waarmee ik ook kunstkaarten kon gaan maken en zo is het allemaal gekomen zo kort door de bocht. Al die dingen stonden uiteindelijk toch weer in dienst om datgene te kunnen blijven fasciliteren wat ik toch het liefste doe namelijk S C H I L D E R E N. En zo is de cirkel weer een beetje rond. Nou ja eivormig met hier en daar wat rondtrekkende bewegingen, zo'n beetje zoals dit blogje tot stand komt. .. Want nu kom ik weer tot mijn kern van het betoog, die verandering.

Mensen zijn best nog wel geneigd om geld uit te geven voor een schilderij, alleen wordt dat veel bewuster uitgegeven en is het veel persoonlijker geworden. Het werk moet uitdrukking geven aan de directe persoonlijke belevingswereld van de koper en daarom krijg ik de laatste tijd juist veel vaker een aanvraag tot het maken van een portret van hond in auto. De prijs is soms nog wel een belemmering, maar meestal komen we er wel uit, om het maar eens populair te zeggen.

Deze groene alfa spider is hier ook een uiting van. De mensen voor wie het werk bestemd was hielden niet op met glunderen en dat is ..... waar je het voor doet in the end.