donderdag, april 20, 2017

FIETSEN VAN LISSABON NAAR FARO DAG 1

Wo, deze verhalen stonden nog in mijn Concepten. Pakweg vier jaar geleden inmiddels en was toen enthousiast aan een reisverslag begonnen. Het was onze eerste fietstocht in Portugal. Hier het verslag van de eerste 2 dagen.

Vier jaar later maak ik het verhaal van die eerste twee dagen maar af. Zonde om weg te gooien. Bij nalezen beleef ik die reis weer een beetje opnieuw.


PORTUGAL 2013 FIETSEN VAN LISSABON NAAR FARO 3 september 2013 LISBOA AEROPORTA - LISBON CITY HOTEL









 11 km We vliegen van Eindhoven naar Lissabon. Vlucht HV6203 Met de fietsen op de achterbank rijden we naar de PARK and FLY in Eindhoven. Zij stallen voor de prijs van 75 euro je auto gedurende 16 dagen en dat is wel een aanvaardbare prijs. We worden er supernetjes ontvangen, en dat is prettig als je behept ben met dat kleine tikkie vliegangst, maar dat kunnen we normaal wel handlen. Dit keer hebben we onze fietsen bij ons en dat is net dat beetje anders dan normaal. Dat vinden ook een paar Brabos die rechtstreeks uit Maaskantje lijken te zijn weggelopen, ook gezien de binnensmondse maar goed hoorbare tekenen van afkeuring. Waar het precies over gaat weet ik niet precies, maar de toon is gezet door het mannetje dat waarschijnlijk ook Toon heet. Maar goed, dapper fietsen we door naar BALIE 2. Ja we moeten eerst de fiets prepareren voor transport, want de labels moeten bij het inchecken aan de fiets bevestigd worden. Er zijn een aantal voorwaarden aan het meenemen van de fiets verbonden. Stuur in een hoek van 90 graden, banden moeten zacht zijn met het oog op ontploffen, (uhhuh) en de trappers moeten eraf met steeksleuteltje 15. Dat lukt op de "zwarte" Koga met geen mogelijkheid in tegenstelling tot bij de "witte". We besluiten het er maar op te wagen om de trappers te laten zitten. Tot slot moet de fiets een pyama aan, die we thuis hebben gemaakt van bouwplastic. Het geheel wordt sierlijk afgeplakt met onvervalste grijze ducttape en ook de altijd handige tie-wraps zorgen voor een aanvaardbaar pakketje en "ze" vinden het goed. Eindhoven is cool ! De fietsen zijn aangeboden, we zijn vlot door de douane en een van de stewardessen zegt zelfs tegen de piloot van dienst dat ie voorzichtig moet vliegen omdat onze fietsen aan board zijn. Dat is de charme van een klein vliegveld. Kom daar maar eens om op mondain Schiphol. En tevreden eten we een lekker broodje en tegelijk kun je dan opletten of je vliegtuig niet wegvliegt. Soort van alles in 1. De vlucht zelf was rustig. Licht bumpy bij de approach, maar ach, de piloot had beloofd op onze fietsen te passen. Hoewel ik niet echt bij de mensen hoor die gaan zitten klappen als het vliegtuig landt slaak ik toch altijd een zucht van opluchting. Statistisch gezien gaat het in de luchtvaart best wel vaak goed maar het zal je toch maar overkomen om aan de verkeerde kant van die statistiek uit te komen. En voor je het weet bonkt het vliegtuig met de wielen op de landingsbaan, gaat ie hard in de remmen en sta je ineens in de aankomsthal van Aeroporta de Lisboa. Het is ver lopen om de bagage op te halen en uiteraard wordt je met opzet langs de winkels geleid. Op zoek naar de odd-sizes De reguliere bagageband hadden we natuurlijk ook in de gaten moeten houden, want toen we de fietsen van de band gehaald hadden, waren we de verzameltas voor de fietstassen even kwijt. Aan de achterkant van de pilaar waar de band rondomheen loopt vonden we de tas gelukkig. Daarna de fiets weer opgebouwd. Pyama uit, trappers er weer op, stuur recht, lucht in de wielen en het avontuur kan beginnen. De Garmin moet op het Lisbon City Hotel. Dat lukt wel, maar de richting die die aangeeft leek ons regelrecht de snelweg ! Dus de eerste actie was om deze vriendelijke routeplanner even te negeren en op gezond boerenverstand wat minder drukke wegen uit te zoeken. Dat lukte best, maar deze wegen gingen de verkeerde richting op. Bergaf kun je wel stellen en halverwege de afdaling toch maar even een fiks getattoueerde man aangeschoten om te vragen of we wel op de goede weg waren. Nao, was het antwoord. De heuvel weer op en links langs het vliegveld zoals eerder aangegeven door de wegwijzer op mijn stuur. Welkom in Lissabon en langs het razende verkeer toch bij de rotonde naar de Almirante Reiz aangekomen. Dat straatje van pakweg 5 km moesten we uitrijden. Zoveel mogelijk toch op de stoep, want de fietsdichtheid in dit deel van de stad is niet heel erg hoog en ook wordt er niet zo gek veel rekening met fietsers gehouden en aangezien we feitelijk nog moesten beginnen met onze reis was de keuze tussen voetgangertje pesten of onder een auto niet zo heel erg moeilijk. We komen heelhuids aan in het Lisbon City Hotel en de ontvangst is vriendelijk, het engels verstaanbaar en de informatie gewoon goed. We konden onze fietsen in een ruimte vlak naast de receptie kwijt en uiteraard is er in Lissabon wel een goed eettentje op loopafstand, want vliegen maakt hongerig. Het wordt Sushi met Loesie ! All you can eat ! En intussen is het ook nacht geworden en dat is best wel speciaal in Lissabon.


















Geen opmerkingen: